บทบรรณาธิการ – แต่งตั้งบิ๊กขรก.

เป็นตัวอย่างที่ชัดเจน ด้วยวัย 50 ปี และเหลืออายุราชการอีกเกือบ 10 ปี หากได้รับการแต่งตั้ง ย่อมสามารถขับเคลื่อนงานต่อเนื่องได้หลายรัฐบาล ขณะที่นายรพีภัทร์ จันทรศรีวงศ์

รายละเอียดเพิ่มเติม

ซึ่งได้รับความเห็นชอบเป็นปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ก็เหลืออายุราชการประมาณ 7 ปี เช่นเดียวกับนายปิยะศิริ วัฒนวรางกูร ปลัดกระทรวงยุติธรรม ซึ่งจะเกษียณในปี 2576

หากย้อนกลับไปสมัยนายอนุทิน ชาญวีรกูล เป็นรองนายกรัฐมนตรีและรมว.มหาดไทย เมื่อปี 2567 ก็เคยผลักดันนายอรรษิษฐ์ สัมพันธรัตน์ ขึ้นเป็นปลัดกระทรวงมหาดไทย ในวัยเพียง 53 ปีเท่านั้น

การที่รัฐบาลแต่งตั้งคนที่มีอายุราชการเหลืออีกหลายปี ไม่ใช่เรื่องผิด หากบุคคลเหล่านั้นมีความรู้ ความสามารถ ประสบการณ์ และผ่านกระบวนการคัดเลือกอย่างโปร่งใส

สถานการณ์ล่าสุด

โดยคำนึงถึงประโยชน์ของประเทศเป็นสำคัญ แต่สิ่งที่รัฐบาลต้องตอบสังคมให้ชัดคือ เลือกแต่งตั้งคนนั้นเพราะอะไร การเลือกคนอายุน้อย ข้อดีคือได้ผู้บริหารที่มีอายุการทำงานนาน

สามารถวางยุทธศาสตร์และแก้ปัญหาระยะยาวได้ ไม่ต้องเปลี่ยนตัวกันทุกครั้งที่การเมืองเปลี่ยนขั้ว แต่หากการแต่งตั้งถูกมองว่า

เป็นการส่งคนของรัฐบาลเข้าไปอยู่ในจุดยุทธศาสตร์กลไกรัฐเป็นเวลานาน ระบบราชการอาจถูกตั้งคำถามกลับในเรื่องความเป็นกลางทางการเมืองได้เช่นกัน

มุมมองและผลกระทบ

ทุกรัฐบาลมีสิทธิ์เสนอชื่อผู้บริหารราชการที่เห็นว่าเหมาะสม โดยเฉพาะในช่วงวาระแต่งตั้งโยกย้ายตามปีงบประมาณ ไม่ว่าผู้ได้รับการผลักดันจะมีอายุราชการเหลืออีกเพียง 1 ปี หรืออีก 5 ปี 10

ปี ย่อมไม่ใช่ปัญหา ปัญหาอยู่ที่รัฐบาลต้องตอบให้ได้ว่า เลือกเสนอแต่งตั้งบุคคลเหล่านี้ด้วยเหตุผลใด หากเลือกเพราะความรู้ ความสามารถ ประเทศและประชาชนย่อมได้ประโยชน์

แต่หากเลือกเพราะสายสัมพันธ์ทางอำนาจ สังคมย่อมมีสิทธิ์ตั้งข้อสงสัยว่า แท้จริงแล้วรัฐบาลต้องการสร้างทีมบริหารเพื่อความต่อเนื่องของประเทศ

ข้อมูลจากแหล่งข่าว

หรือกำลังจัดวางเครือข่ายที่เป็นประโยชน์กับรัฐบาลในระยะยาว ที่สำคัญกว่านั้น ข้าราชการผู้ได้รับแต่งตั้งในทุกระดับ จะต้องทำงานรับใช้ประเทศและประชาชนอย่างเต็มกำลัง

เพื่อพิสูจน์ตนเองว่ามีคุณสมบัติเหมาะสมกับตำแหน่ง ไม่ได้มาเพราะเส้นสาย หรือเพื่อเป็นเครื่องมือทางการเมืองให้ใคร

อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ ข่าวสด