เราจะมีนายกฯ เป็นวีรบุรุษของชาติ.. ..ได้อย่างไร!?

เจริญพรสาธุชนผู้มีจิตศรัทธาในพระพุทธศาสนา มีคำกล่าวว่า “ผู้ที่จะเป็นวีรบุรุษ ต้องกล้าละอัตตา วางอคติ ไม่ยึดติดในตนเองและพวกพ้อง แล้วยืนหยัดเพื่อความถูกต้องและประโยชน์ของส่วนรวม” แนวคิดดังกล่าวสอดคล้องกับมุมมองของพุทธศาสนาเกี่ยวกับ ละอคติ ๔ ได้แก่ ความลำเอียง เพราะรัก โกรธ หลง และกลัว โดยชี้แจงแสดงให้เห็นความจริงว่า ผู้ตัดสินใจโดยไม่ถูกอคติทั้งสี่ครอบงำ ย่อมทำหน้าที่ด้วยความยุติธรรม แม้จะต้องเสียสละผลประโยชน์ของตนหรือพวกพ้องก็ตาม.. จึงเป็นเรื่องที่ยากยิ่งต่อ บุคคลที่มีจิตใจสถุล แต่คาดหวังจะสวมใส่ จิตวิญญาณวีรบุรุษ .. ซึ่งแม้เขาคิดได้ ก็ยากจะทำได้ ทั้งนี้มิใช่เขาไม่มีวาสนา แต่เขาไม่ได้ใช้โอกาสที่มีไม่เท่ากันในชีวิตนั้นให้เกิดประโยชน์ตามที่คิด หลักสัจธรรมข้อหนึ่งที่สำคัญมากสำหรับนักปฏิวัติ นักปฏิรูป หรือนักพัฒนา คือ การใช้โอกาสที่มีจำกัด สร้างเหตุให้ตรงผล โดยคำนึงเสมอว่า เมื่อเหตุเปลี่ยน ผลในอนาคตก็เปลี่ยนได้ กล่าวในเชิงธรรมะได้ว่า.. “..คนมีปัญญา ไม่แข่งวาสนา แต่เร่งสร้างเหตุแห่งวาสนาด้วยกรรมที่ดีในปัจจุบัน..” วาสนา บารมี คุณความดี ฐานะโอกาส ที่ได้มา จึงมิใช่เกิดจากความโชคดีโดยบังเอิญ โดยไร้เหตุปัจจัย แต่เป็นผลจากกรรมและการสั่งสมความดีที่อบรมมา จึงไม่ได้เป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้อย่างเด็ดขาด คติธรรมดังกล่าว เป็นไปเพื่อไว้เตือนจิตใจของเราทั้งหลายว่า อย่าประมาท.. อย่าปรามาส ต่ออำนาจธรรมชาติ ที่ไม่เคยเลอะเลือนไปตามกาลเวลา ที่สุดย่อมคืนกลับต่อเจ้าของการกระทำ ผู้สร้างเหตุกรรมนั้น อย่างยุติธรรมเสมอ แม้จะต้องการหรือไม่.. ก็ตาม โดยที่ไม่มีใครๆ แม้เทวดาฟ้าดินหน้าไหนๆ ก็ยากจะต้านทานได้.. อัปปมาทะ.. ความไม่ประมาท จึงเป็นธรรมเครื่องรักษาความเจริญทั้งปวง ผู้ไม่ประมาท ย่อมรักษา วาสนาและบารมี ที่สั่งสมไว้ได้ โดยมี หิริ (ความละอายต่อบาป) และ โอตตัปปะ (ความเกรงกลัวต่อผลของบาป) เป็นธรรมคุ้มครอง เพื่อการไม่ประพฤติทำลายบุญและคุณความดีที่สร้างสั่งสมมา.. ซึ่งจักต้องทำความเข้าใจเสมอว่า.. วาสนาและบารมี มิใช่สิ่งคงที่ แต่เป็นผลของกระแสเหตุปัจจัย เพราะ เมื่อกุศลจิตเกิดบ่อยๆ พร้อมด้วย อโลภะ อโทสะ และปัญญา กุศลผลบุญย่อมถูกสั่งสมเป็นกำลังแห่งบารมี แต่เมื่อใด อกุศลจิตเกิดปรากฏ ด้วย โลภะ โทสะ โมหะ ครอบงำ และเกิดขึ้นถี่ๆ.. ก็เป็นเหตุให้กำลังของกุศลอ่อนลง และเกิดผลไม่เกื้อกูลในภายหน้า ด้วยวาสนาเกิดจากกรรมดี บารมีเกิดจากการสั่งสมคุณธรรม ทั้งสองจะไม่เสื่อมเลอะเลือน เพราะดำรงอยู่ด้วยความไม่ประมาท มีศีล สติ และปัญญา เป็นเครื่องค้ำชูจิต ไม่ปล่อยให้อกุศลเข้าครอบงำ.. คำถามหนึ่ง ที่ใคร่ชวนทุกคนช่วยกันตอบ ว่า คนอยากเป็นวีรบุรุษ.. แต่ขาดความกล้าหาญ จะเป็นได้หรือไม่.!

อ่านข่าวในหมวด การเมือง เพิ่มเติมได้ที่ Thailand Paper