รู้จัก ‘สยาเหลือง’ ยืนสง่าป่าดิบชื้นคาบสมุทรมลายู

ประเด็นสำคัญ

และพันธุ์พืช ระบุข้อมูล “สยาเหลือง” ไม้ต้นใหญ่แห่งป่าดิบชื้นภาคใต้ ทรงคุณค่าในตระกูลยาง “สยาเหลือง” (ชื่อวิทยาศาสตร์: Shorea curtisii Dyer ex King)

ไม้ต้นขนาดใหญ่ในวงศ์ยาง (Dipterocarpaceae) ซึ่งมีชื่อสามัญภาษาอังกฤษว่า Dark red meranti และเป็นที่รู้จักกันในหลากหลายชื่อท้องถิ่นของภาคใต้ตอนล่าง เช่น สยาแดง, สะระยาแดง,

รายละเอียดเพิ่มเติม

ซายอปราโนะ, ซาโยไม๊เก๊าะ, มารันติยาเรด และสะระยาเมเราะ ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ที่สำคัญ ลำต้นและกิ่งก้าน: เป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ สูงได้ถึง 40 เมตร มีพูพอนขนาดใหญ่ และชันสีน้ำตาลเข้ม

ตามกิ่งอ่อน หูใบ แผ่นใบด้านล่าง และก้านใบ มีขนสั้นนุ่มและสะเก็ดรูปร่มหนาแน่น ใบ: ใบรูปรีหรือรูปขอบขนาน ยาว 6–9 ซม. ปลายแหลมหรือแหลมยาว โคนรูปลิ่มหรือมน มีเส้นแขนงใบข้างละ 12–16

เส้น ก้านใบยาว 1.5–2 ซม. หูใบรูปใบหอกกลับ ยาว 2–3.5 ซม. ดอก: ช่อดอกยาว 3–9 ซม. ตาดอกรูปไข่ ก้านดอกสั้นมากหรือไร้ก้าน ดอกมีสีเหลืองอ่อน ส่วนโคนสีขาว กลีบดอกรูปแถบยาวประมาณ 1.2 ซม.

สถานการณ์ล่าสุด

กลีบเลี้ยงรูปไข่ยาวประมาณ 1.5 มม. เกสรเพศผู้มี 15 อัน เรียงเป็น 2 วง อับเรณูรูปกลม และฐานก้านเกสรเพศเมียสั้น โดยพบบนขนสั้นนุ่มตามช่อดอกรวมถึงกลีบเลี้ยงและกลีบดอกด้านนอก ผล:

ผลรูปไข่ ยาว 0.8–1 ซม. ก้านผลยาวประมาณ 1.5 มม. มีขนสั้นนุ่มตามผล โดยผลมีปีกยาว 3 ปีก (ยาว 4.5–7 ซม.) และปีกสั้น 2 ปีก (ยาว 1.5–4 ซม.) ซึ่งบริเวณโคนจะโอบหุ้มผลไว้ประมาณกึ่งหนึ่ง

ถิ่นอาศัยและการกระจายพันธุ์ สยาเหลืองเป็นพรรณไม้ที่ขึ้นตามป่าดิบชื้น ที่ระดับความสูง 250–1,000 เมตร สามารถพบได้ในคาบสมุทรมลายู สุมาตรา บอร์เนียว และบริเวณภาคใต้ตอนล่างของประเทศไทย

มุมมองและผลกระทบ

ได้แก่ จังหวัดสงขลา ยะลา สตูล ปัตตานี และนราธิวาส (สามารถดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ พะยอม, สกุล) เอกสารอ้างอิงAshton, P.S.(1982). Dipterocarpaceae. In Flora Malesiana Vol. 9: 541–543.

Pooma, R. and M. Newman.(2001). Checklist of Dipterocarpaceae in Thailand. Thai Forest Bulletin (Botany) 29: 158–159. The post รู้จัก ‘สยาเหลือง’

ยืนสง่าป่าดิบชื้นคาบสมุทรมลายู appeared first on .

อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ ไทยโพสต์