ศุภชัย ใจเด็ด น้ำตาคลอ สูญเสีย พี่เร พ่อบุญธรรมผู้มอบชีวิต เผย เคยฝากสานต่อความฝัน

“ผมเป็นเด็กคนนึงที่เล่นฟุตบอลอยู่ที่บ้าน ที่โรงเรียนทางใต้ พี่เรมีโครงการที่พี่เรเองเคยเป็นตัวแทนประเทศไทยไปแข่งขันที่ต่างประเทศ มีวันหนึ่งพี่เรมาคัดเลือกนักฟุตบอลเพื่อหานักกีฬาไปเตะที่ประเทศสวีเดน ผมก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ไปคัดเลือกใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ตอนนั้นพี่เรเป็นประธานสโมสร พี่เรเอาสต๊าฟโค้ช อาจารย์ฟุตบอลมาคัดเลือก แกเป็นคนซัพพอร์ตทีมและเป็นคนพาไปแข่งด้วย แกทำทุกอย่าง ตอนนั้นผมก็ยังไม่ได้รู้จักพี่เรว่าแกเป็นใคร หลังจากที่ได้รู้จักก็รู้สึกผูกพัน ผมได้ใช้ชีวิตกับแก แกลงมาคลุกคลีกับนักกีฬา ให้ความสำคัญกับทุกคน แล้วแกไม่ได้ช่วยแค่เด็ก 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ จังหวัดอื่นๆใกล้เคียงแกก็ดูแล เด็กใต้ในตอนนั้นจะรู้จักพี่เรกันเยอะ แกเป็นคนใส่ใจ น้อยคนที่จะหาแบบนี้ได้ คนที่ให้โอกาสคน” เรเป็นคนพลิกชีวิตเรา?

รายละเอียดเพิ่มเติม

“ใช่ครับ ตอนเราเล็กๆเราก็เตะฟุตบอลตามประสาเด็ก หลังจากที่ไปเตะที่สวีเดนกลับมาพี่เรก็ได้ชวนผมและอีกหลายๆคนมากรุงเทพฯ เพื่อจะได้เปิดโอกาส เปิดประตูให้กับตัวเองสู่เส้นทางอาชีพนักฟุตบอลอาชีพเลี้ยงตัวเองและครอบครัวได้ ในตอนนั้นผมเข้ามาอยู่กรุงเทพฯคนแรก 3-4 ปี แล้วเพื่อนๆก็ค่อยๆทยอยตามมา” สิ่งที่พี่เรสอนแล้วเราเอามาใช้กับชีวิตเรา?

“จงทำดีด้วยมือขวา ไม่จำเป็นต้องให้มือซ้ายรับรู้ ที่อยู่ด้วยกันมา เขาเป็นผู้ชายที่ติดดินมากๆ เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับผมในการใช้ชีวิต เขาอยู่กับเรา สนิทกับเรา คลุกคลีกับเรา คน 3 ชายแดนภาคใต้เวลากินข้าวจะกินข้าวด้วยมือ พี่เรไปอยู่ที่นั้นเขาก็ทำตามเราทุกอย่าง ช่วยเราทุกอย่างไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน ก่อนที่ผมจะขึ้นมาอยู่กรุงเทพฯ ตอนอายุ 11 ขวบ พ่อแม่ผมเป็นห่วงมากๆ หนึ่งในนั้นก็มีพี่เรกับพี่แหม่มที่ไปคุยกับพ่อแม่ผม ไปขออนุญาต เขาเอ่ยปากพูดว่าเขาจะดูแลผมให้ดีที่สุด และขออนุญาตพ่อแม่ผมให้เขารับผมเป็นลูกบุญธรรม ผมไม่เคยลืมเลยครับ ผมดีใจมากๆ เขาให้คำมั่นสัญญากับพ่อแม่ผมว่าจะดูแลผมให้ดีที่สุดกับการที่ผมต้องมาใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ” ความสำเร็จของเราในวันนี้มีได้เพราะเร พูดได้เต็มปากเลยไหม ไม่มีเรก็คงยากกว่านี้?

“ถ้ามองในตอนนั้นพี่เรเป็นคนที่เปิดประตูและให้โอกาส…

อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ มติชน