สสส. เปิดเวที “อย่ารอให้เกิดเหตุ” สานพลังทุกภาคส่วนหยุดปัญหาความรุนแรงในเด็กและเยาวชน

ประเด็นสำคัญ

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เพียงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วจบไป แต่เป็น “สัญญาณเตือน” ที่สะท้อนถึงปัญหาซึ่งกำลังก่อตัว และเป็นโจทย์สำคัญที่สังคมต้องหันกลับมาทบทวนอย่างจริงจัง

เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) ร่วมกับภาคีเครือข่ายเด็ก เยาวชน และครอบครัว จัดเวทีเสวนาหัวข้อ “อย่ารอให้เกิดเหตุ: เห็นสัญญาณ

รายละเอียดเพิ่มเติม

เชื่อมการดูแล สร้างความปลอดภัย สังคมไทยไร้ความรุนแรง” ชวนภาครัฐ เอกชน และประชาสังคม ร่วมเสนอแนวทางการป้องกันความรุนแรงต่อเด็ก เยาวชน และครอบครัว

พร้อมออกแบบระบบที่เชื่อมต่อความช่วยเหลือ ช่วยลดปัญหาความรุนแรงในสังคมไทย เมื่อวันที่ 17 ส.ค. 69 ที่อาคารศูนย์เรียนรู้สุขภาวะ กรุงเทพฯ นพ.พงศ์เทพ วงศ์วัชรไพบูลย์ ผู้จัดการกองทุน

สสส. ฉายภาพให้เห็นถึงวิกฤตความรุนแรงในเด็กและเยาวชน ด้วยข้อมูลที่น่าตกใจว่า คดีทำร้ายร่างกายที่เข้าสู่สถานพินิจฯ เพิ่มขึ้นจาก 1,695 เคส ในปี 2565 เป็น 3,870 เคส ในปี 2567

สถานการณ์ล่าสุด

ขณะที่ระดับความเครียดของเยาวชนพุ่งสูงขึ้นในทุกมิติ ทั้งเรื่องการศึกษา การทำงาน และการเงิน รวมถึงความรุนแรงในชีวิตประจำวันที่พบได้หลายรูปแบบ ทั้งการถูกด่าทอ บุกรุกพื้นที่ส่วนตัว

การทำร้ายร่างกาย การสะกดรอย จนถึงการล่วงละเมิดทางเพศ สสส. ในฐานะ “นักสานพลัง” ได้เสนอมาตรการในการสร้างนิเวศที่ปลอดภัย เพื่อแก้ปัญหาความรุนแรง

ซึ่งต้องอาศัยการทำงานร่วมกันใน 3 ด่านหน้า ได้แก่ 1. ครอบครัว ต้องเป็นพื้นที่ปลอดภัยทางอารมณ์ สังเกตสัญญาณเสี่ยง ให้คำปรึกษาและแก้ปัญหาได้ 2. โรงเรียน พ่อแม่อาจมีความรู้ไม่เท่ากัน

มุมมองและผลกระทบ

โรงเรียนจะเป็นครูผู้ช่วยเหลือ ทำให้กระบวนการแรกทำได้ดีขึ้น และโรงเรียนสามารถคัดกรองเชิงรุก โดยใช้ช่วง Homeroom และ 3. ชุมชน ใช้กระบวนการดูแลเด็กร่วมกัน มีหน่วยต่างๆ

ที่สามารถดูแลเด็กที่อาจมีความแตกต่างและความเหลื่อมล้ำ มีพื้นที่ปลอดภัย พื้นที่เล่นอิสระให้เด็กสามารถปลดปล่อยพลังทางบวกได้ “สสส. มีการพูดคุยกันในกลุ่มภาคีว่า

เราอยากไปหารือกับทางกระทรวงศึกษาธิการ โดยเครื่องมือต่างๆ ที่เรามีสามารถให้คุณครู โรงเรียน และกระทรวงศึกษาธิการนำไปใช้ และทำงานร่วมกันระหว่างภาคีของ สสส. กับกระทรวงศึกษาธิการ

ข้อมูลจากแหล่งข่าว

รวมถึงพยายามสร้างพื้นที่ในการเรียนรู้ของครอบครัวต่างๆ ด้วย” ในมุมมองของ นพ.ยงยุทธ วงศ์ภิรมย์ศานติ์ จิตแพทย์ผู้ทรงคุณวุฒิ

การแก้ปัญหาความรุนแรงในโรงเรียนด้วยการตรวจอาวุธหรือค้นกระเป๋า เป็นเพียงการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุและเป็นการตอบสนองด้วยความตระหนก สิ่งที่สำคัญกว่าคือการฟื้นฟู

“ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน” ให้กลับมาทำงานเชิงรุกอย่างแท้จริง นพ.ยงยุทธ เปิดเผยข้อมูลที่น่าสนใจว่า ในกลุ่มเด็กและเยาวชนจะมี “กลุ่มเสี่ยง”

ที่ต้องการการดูแลใส่ใจเป็นพ…

อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ มติชน