ขอความเห็น

ประเด็นสำคัญ

เอราวรรณ์ เลขาธิการสภาการศึกษา ในฐานะเลขานุการคณะอนุกรรมการสภาการศึกษาเฉพาะกิจ เพื่อจัดทำร่าง พ.ร.บ.การศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. … เปิดเผย ตั้งแต่วันที่ 27 กรกฎาคมถึง 25 สิงหาคม

เป็นช่วงเวลาประชาพิจารณ์ร่าง พ.ร.บ.ฉบับนั้น กลุ่มเป้าหมายประกอบด้วย นักเรียน เยาวชน และผู้เรียน ครู คณาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษา ยังมีผู้บริหารสถานศึกษาและผู้บริหารการศึกษา

รายละเอียดเพิ่มเติม

องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคเอกชนและประชาสังคม และยังมีหน่วยงานส่วนกลางและองค์กรหลักด้านการศึกษา รวมถึงประชาชน องค์กร NGO และผู้ทรงคุณวุฒิ

ไม่รู้ว่าระยะเวลาที่กำหนดจะรับฟังกันทันไหม ส่วนร่าง พ.ร.บ.นี้ มี 72 มาตรา มีคำถาม 73 คำถาม มีหลักการใหญ่ ประกอบด้วย 1.กำหนดให้มี “คณะกรรมการนโยบายการศึกษาแห่งชาติ” เป็น Regulator

ระดับชาติ มีนายกรัฐมนตรี หรือรองนายกรัฐมนตรี เป็นประธาน ทำหน้าที่กำหนดทิศทาง นโยบาย และมาตรฐานการศึกษาชาติข้ามกระทรวง การใช้อำนาจเชิงบริหารและงบประมาณ ให้อำนาจคณะกรรมการ

สถานการณ์ล่าสุด

จัดสรรงบประมาณและการกำหนดกฎกติกา เพื่อให้มีผลผูกพันหน่วยงานปฏิบัติจริง และการสร้างข้อยกเว้นทางกฎระเบียบ (Regulatory Sandbox) มีอำนาจในการอนุมัติข้อยกเว้นกฎหมายหรือระเบียบเดิม

เพื่อทดลองใช้รูปแบบ/นวัตกรรมการเรียนรู้ใหม่ๆ ในพื้นที่หรือสถานศึกษาก่อนนำไปขยายผล 2.กระจายอำนาจและสร้างความเป็นอิสระแก่ “สถานศึกษา” เพิ่มการยืดหยุ่นในการบริหาร

กระจายอำนาจให้สถานศึกษาตัดสินใจได้ 4 ด้าน ได้แก่ วิชาการ,งบประมาณ, งานบุคคล และการบริหารทั่วไป เพื่อให้โรงเรียนออกแบบการเรียนรู้ได้ตามบริบทและความพร้อมของพื้นที่

มุมมองและผลกระทบ

ลดความยุ่งยากเชิงโครงสร้าง เปิดโอกาสให้สถานศึกษาคล่องตัวเชิงการบริหาร ไม่จำเป็นต้องผูกติดกับเงื่อนไขนิติบุคคล แต่กำกับด้วยมาตรฐานการศึกษาชาติ 3.เปลี่ยนผ่านสู่

“ระบบการศึกษาอิงสมรรถนะ” และ “ผลลัพธ์การเรียนรู้” เน้นผลลัพธ์การเรียนรู้ที่พึงประสงค์ (DOE) เปลี่ยนจากเน้นชั่วโมงเรียนหรือท่องจำเนื้อหา มาเป็นการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียนตามช่วงวัย

(คิดวิเคราะห์, ทักษะชีวิต, สุขภาวะ และคุณธรรม) และการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต (Credit Bank System) รองรับระบบการสะสมและเทียบโอนหน่วยกิต/ประสบการณ์การเรียนรู้ที่ยืดหยุ่น

ข้อมูลจากแหล่งข่าว

ไร้รอยต่อระหว่างการศึกษาในระบบ นอกระบบ และตามอัธยาศัย 4.ปฏิรูปการประเมินและการประกันคุณภาพการศึกษา ประเมินเพื่อการพัฒนา (Assessment for Development)

ปรับเปลี่ยนระบบประกันคุณภาพและประเมินผล ให้ประเมินตามสภาพความพร้อมและระดับการพัฒนาของสถานศึกษาแต่ละแห่ง และยกเลิกการผูกขาดการประเมิน

ไม่ยึดติดหรือผูกขาดกับหน่วยงานประเมินเพียงหน่วยงานเดียว เน้นวิธีการประเมินที่หลากหลายเพื่อลดภาระงานเอกสารของครูและสถานศึกษา 5.ยกระดับวิชาชีพและบทบาทของ “ครู” ปรับบทบาทครู

เปลี่ยนจาก “ผู้ถ่ายทอดความรู้…

อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ มติชน