จุดอ่อนอื้อ คำวินิจฉัยคุณสมบัติส.ว. แดง-สมพาน สมชัยฮึ่มกกต.อ่อนหัด เจตนาละเว้นเพื่อช่วยเหลือ

ประเด็นสำคัญ

อัชฌานนท์ ผู้อำนวยการโครงการอินเทอร์เน็ตเพื่อกฎหมายประชาชน (iLaw) ตั้งข้อสังเกต 2 ส.ว.อำนาจเจริญ คือ นายสมพาน พละศักดิ์ ที่มีกิจการขายก๋วยเตี๋ยว และ นางแดง กองมา มีกิจการเขียงหมู

ลงสมัคร ส.ว.ผิดกลุ่มหรือไม่ โดยไปลงกลุ่ม 10 คือกลุ่มประกอบกิจการอื่น นอกจากกิจการขนาดกลางและขนาดย่อม ต่อมา กกต.เผยแพร่คำวินิจฉัย ยืนยันทั้ง 2 ราย พยานหลักฐานครบถ้วน

รายละเอียดเพิ่มเติม

เป็นผู้มีคุณสมบัติ ไม่มีลักษณะต้องห้ามนั้น เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม นายสมชัย ศรีสุทธิยากร อดีตกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) วิเคราะห์คำวินิจฉัย กกต. กรณีคุณสมบัติสมัคร

ส.ว.ของนายสมพานและนางแดง ผ่านทางเฟซบุ๊ก ปั่นไปไหน – สมชัย ศรีสุทธิยากร ไว้ดังนี้ จุดอ่อนในคำวินิจฉัยคำร้องเรื่องคุณสมบัติ ส.ว. ของ กกต. การยกคำวินิจฉัยยกคำร้องของ กกต. กรณีผู้สมัคร

ส.ว.มีคุณสมบัติไม่ตรงกับกลุ่มที่ตนสมัคร เพื่อสยบกระแสการตั้งคำถามของสังคม กลับไม่เป็นดังคาด กลายเป็นดาบที่ฟาดฟันกลับยัง กกต. แทนที่สังคมจะเชื่อ สังคมกลับตั้งคำถามถึงความอ่อนหัด

สถานการณ์ล่าสุด

ไม่รอบคอบ ไปจนถึงเจตนาละเว้นเพื่อช่วยเหลือผู้สมัคร เพราะเมื่ออ่านคำวินิจฉัยทั้งสองฉบับ จะเห็นจุดอ่อนที่สำคัญ ดังนี้ 1.หลักในการวินิจฉัย ยืนอยู่บนข้อเท็จจริง คือเขารับรองตัวเองแล้ว

มีพยานลงนามรับรองแล้ว ผอ.การเลือกตั้งระดับอำเภอให้การว่าตรวจสอบคุณสมบัติแล้ว ไม่มีหน่วยราชการใดโต้แย้งว่าขาดคุณสมบัติ กกต.เปิดเหตุผล ‘แดง ขายหมู-สมพาน พ่อค้าเตี๋ยวไก่’ อำนาจเจริญ

คุณสมบัติเป๊ะ นั่งเก้าอี้สว. 2.การไต่สวนเพิ่มเติม มุ่งประเด็นเดียวคือคุณขายหมู ขายก๋วยเตี๋ยวเกิน 10 ปี หรือไม่ ถ้ามีพยานให้การว่าพบเห็นการประกอบอาชีพเกิน 10 ปี ถือว่าครบคุณสมบัติ

มุมมองและผลกระทบ

3.ไม่มีการตีความว่า กลุ่มอาชีพ (10) กลุ่มประกอบกิจการอื่นนอกจากกิจการตาม (9) กลุ่มผู้ประกอบกิจการขนาดกลางและขนาดย่อมตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น หรืออื่นๆ ในทำนองเดียวกัน คืออะไร

แต่ตีความแบบไม่รู้เรื่องว่าคืออะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ (9) 4.การตีความ (10) ต้องดู กม.ที่เกี่ยวกับ (9)

ในที่นี้คือกฎกระทรวงว่าด้วยกำหนดจำนวนการจ้างงานและมูลค่าทรัพย์สินถาวรของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม พ.ศ.2545 ซึ่งระบุว่า กิจการการให้บริการ (เช่น ขายก๋วยเตี๋ยว) ขนาดเล็ก (S)

ข้อมูลจากแหล่งข่าว

คนงานไม่เกิน 50 คน มูลค่าทรัพย์สินไม่เกิน 50 ล้าน และขนาดกลาง (M) คนงาน 51-200 คน มูลค่าทรัพย์สินเกิน 50 ล้าน แต่ไม่เกิน 200 ล้านบาท 5.ส่วนกิจการค้าปลีก (เช่น ขายเนื้อหมู) ขนาดเล็ก

(S) คนงานไม่เกิน 15 คน มูลค่าทรัพย์สินไม่เกิน 30 ล้านบาท ส่วนขนาดกลาง (M) คนงาน 16-30 คน มูลค่าทรัพย์สินเกิน 30 ล้าน แต่ไม่เกิน 60 ล้านบาท 6.การตีความ (10) ที่ไม่ใช่ (9)

ที่ถูกต้องคือเป็นวิสาหกิจ ที่ไม่ใช่ S หรือ M นั่นหมายความว่า ถ้าขายก๋วยเตี๋ยว ต้องมีคนงานเกิน 200 คน ทรัพย์สินถาวรเกิน 200 ล้…

อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ มติชน