ยกเครื่อง พ.ร.บ.อาวุธปืน เร่งอุดช่องโหว่ สกัดโศกนาฏกรรมซ้ำ

ได้ออกคำสั่งเด็ดขาดให้ปฏิรูปและแก้ไขพระราชบัญญัติอาวุธปืน พ.ศ.2490 ที่ใช้บังคับมานานกว่า 79 ปี ซึ่งจากประเด็นการยกเครื่องกฎหมายดังกล่าว

รายละเอียดเพิ่มเติม

นักวิชาการด้านนิติศาสตร์ได้ร่วมแสดงความคิดเห็นและมุมมองทางกฎหมายไว้ดังนี้ ตรีเนตร สาระพงษ์ อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

ทุกครั้งที่สังคมไทยเกิดเหตุโศกนาฏกรรมหรือความรุนแรงจากอาวุธปืน ฉากทัศน์เดิมๆ ทางการเมืองมักจะวนกลับมาเสมอ จุดอ่อนสำคัญของระบบเดิม คือสถาปัตยกรรมทางกฎหมายที่ล้าสมัย พระราชบัญญัติ

(พ.ร.บ.)อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ในวันที่กฎหมายถือกำเนิด โลกยังไม่มีอินเตอร์เน็ต ไม่มีตลาดมืดออนไลน์

สถานการณ์ล่าสุด

ไม่มีการซื้อขายผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล แน่นอนว่ากฎหมายที่ถูกออกแบบในโลกหนึ่งกำลังถูกนำมาใช้ควบคุมพฤติกรรมในอีกโลกหนึ่งที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

ขณะที่ระบบข้อมูลของรัฐเองก็ยังไม่ได้เชื่อมโยงกันอย่างสมบูรณ์ เพราะกฎหมายไทยมีระบบตรวจสอบคุณสมบัติผู้ขอใบอนุญาต แต่ปัญหาคือระบบของเรายังมีลักษณะตรวจครั้งเดียวแล้วจบ

เมื่อได้รับใบอนุญาตมีและใช้อาวุธปืน หรือ ป.4 แล้ว กระบวนการหลังจากนั้นก็จะเดินเข้าสู่มุมมืดที่รัฐมองไม่เห็น ผู้ขออนุญาตอาจไม่มีประวัติอาชญากรรม

มุมมองและผลกระทบ

แต่วันข้างหน้าอาจมีคดีความรุนแรงในครอบครัว หรือมีพฤติกรรมข่มขู่ หรือมีปัญหาการใช้สารเสพติด หรืออาจมีพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรง สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เผยเกิดขึ้นในวันที่ยื่นใบอนุญาต

และนี่อาจมีเหตุผลเพียงพอที่จะต้องเปลี่ยนจากการตรวจคุณสมบัติ ณ วันที่ขอ ไปสู่การบริหารความเสี่ยงตลอดอายุการครอบครองปืน ต้องเปลี่ยนวิธีมองจากการกำกับด้วยกฎเกณฑ์

ไปสู่การกำกับบนฐานความเสี่ยง จากการตรวจว่าทำตามช่องในแบบฟอร์มหรือไม่ ไปสู่การถามว่าความเสี่ยงของบุคคลนั้นเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร

ข้อมูลจากแหล่งข่าว

เพราะกฎหมายที่ดีไม่ควรเป็นเพียงกำแพงที่สร้างขึ้นเพื่อป้องกันปัญหา แต่ต้องเป็นระบบเตือนภัยที่สามารถทำงานก่อนปัญหาจะเกิดขึ้น หากมองหาบทเรียนในต่างประเทศจะพบว่าออสเตรเลีย

หลังเหตุกราดยิงที่พอร์ตอาร์เธอร์ในปี 2539 ได้เปลี่ยนจากแนวคิดว่าการมีปืนเป็นเรื่องที่รัฐต้องยอมรับ

ไปสู่การครอบครองอาวุธปืนเป็นสิทธิพิเศษที่เกิดขึ้นภายใต้เงื่อนไขของความปลอดภัยสาธารณะ ผู้ขออนุญาตต้องแสดงเหตุผลอันชอบด้วยกฎหมายในการครอบครอง

และไม่ถือว่าการป้องกันตัวเป็นเหตุผลทั่วไปที่เพียงพอสำหรับการมีปืน ขณะเดียวกันยังมีมาตรการควบคุมอาวุธบางประเภทอย่างเข้มงวด และดำเนินโครงการรับซื้อคืนอาวุธปืนจากประชาชนในวงกว้าง

บทเรียนสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่การลอกกฎหมายออสเตรเลียมาใช้กับประเทศไทย เพราะบริบทที่แตกต่างกัน แต่อยู่ที่กา…

อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ มติชน