ดาต้าเซ็นเตอร์กลางกรุงเทพฯ : ยักษ์กินไฟที่ไม่ต้องผ่านอีไอเอ

ประเด็นสำคัญ

ไม่กินไฟไม่ใช้น้ำ และไม่รบกวนบ้านใกล้เรือนเคียง เวลาเราถ่ายรูปหลานรัก หรือเก็บเอกสารไว้บนคลาวด์ เราก็นึกไปว่าของพวกนี้มันลอยละล่องอยู่ในอากาศจริงๆ แต่แท้ที่จริงแล้ว

คลาวด์ไม่ได้ลอยอยู่บนฟ้าที่ไหนหรอกครับ มันนั่งแอ้งแม้งอยู่ในตึกคอนกรีตมหึมาที่เรียกว่า “ดาต้าเซ็นเตอร์” ข้างในตึกนั้นไม่มีอะไรมาก นอกจากคอมพิวเตอร์นับหมื่นเครื่อง เดินสายไฟยุ่บยั่บ

รายละเอียดเพิ่มเติม

มีหม้อแปลง เครื่องปรับอากาศ พัดลมระบายความร้อน แบตเตอรี่ ถังน้ำมัน และเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดเท่าบ้านรวมกันอยู่พร้อมหน้า หากจะพูดให้เข้าใจง่ายที่สุด ดาต้าเซ็นเตอร์ก็คือ

“โรงไฟฟ้ากลับหัว” นั่นเอง โรงไฟฟ้าทั่วไปมีหน้าที่ผลิตกระแสไฟฟ้าส่งให้คนใช้ แต่ดาต้าเซ็นเตอร์มีหน้าที่อย่างเดียวคือ “กินไฟ” และกินตลอด ยี่สิบสี่ชั่วโมง ไม่มีวันหยุดเสาร์-อาทิตย์

หรือวันนักขัตฤกษ์ เพราะถ้าไฟดับขึ้นมาทีเดียว ข้อมูลการเงิน การธนาคาร และการสื่อสารของคนทั้งเมืองเป็นอันต้องพินาศลงในพริบตา เรื่องที่น่าประหลาดใจเป็นอย่างยิ่งก็คือ

สถานการณ์ล่าสุด

ดาต้าเซ็นเตอร์ยักษ์ใหญ่ที่กินไฟระดับหลายสิบหรือหลายร้อยเมกะวัตต์ กลับสร้างขึ้นมาได้โดยไม่ต้องทำรายงานประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม หรือที่เราเรียกกันว่า อีไอเอ (EIA) แม้แต่หน้าเดียว

เรื่องนี้มิใช่ว่าเจ้าของโครงการเขาเสนอรายงานมาแล้วถูกคณะกรรมการตีตกหรอกครับ แต่เขาไม่ต้องเดินเข้าประตูอีไอเอมาตั้งแต่ต้น เพราะกฎหมายไทยเราใช้ระบบระบุชื่อกิจการ

หากไม่มีชื่ออยู่ในบัญชีท้ายกฎหมาย และไม่เข้าเงื่อนไขพิเศษอื่น ต่อให้ตึกนั้นจะส่งผลกระทบต่อชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนเพียงใด ก็ถือว่าผ่านสะดวก

มุมมองและผลกระทบ

ความพิสดารของกฎหมายบ้านเรามันอยู่ตรงนี้แหละครับ โรงแรมตั้งตัวขึ้นมามีห้องพักแปดสิบห้อง กฎหมายบอกว่าต้องทำอีไอเอ อาคารชุดหรือคอนโดมิเนียมมีแปดสิบห้องก็ต้องทำ

เพราะเป็นห่วงสิ่งแวดล้อม แต่ตึกดาต้าเซ็นเตอร์ที่มีคอมพิวเตอร์ทำงานงกๆ นับหมื่นเครื่องมีเครื่องยนต์ดีเซลสำรอง มีถังน้ำมันระเบิดได้ และกินไฟกินน้ำของเมืองมหาศาล

กฎหมายกลับไม่มีชื่อระบุไว้ ดูไปก็คล้ายกับตำรวจจราจรที่คอยตั้งด่านจับจักรยานปั่นที่ไม่มีไฟท้าย แต่ปล่อยให้รถบรรทุกสิบล้อวิ่งผ่านไปเฉยๆ เพียงเพราะในสมุดคู่มือตำรวจยังไม่ได้พิมพ์คำว่า

ข้อมูลจากแหล่งข่าว

“รถบรรทุก” เอาไว้เท่านั้นเอง เรื่องนี้มิใช่เรื่องเล็กน้อยที่จะมองข้ามกันไปได้ เพราะเวลานี้รัฐบาลท่านกำลังต้อนรับขับสู้การลงทุนดาต้าเซ็นเตอร์อย่างเอิกเกริก

เงินลงทุนแต่ละแห่งเป็นหมื่นล้านแสนล้าน ใช้ไฟฟ้าระดับร้อยเมกะวัตต์ นั่นแสดงว่ามันไม่ใช่ห้องเก็บคอมพิวเตอร์หลังสำนักงานอีกต่อไป หากแต่เป็นอุตสาหกรรมหนักเต็มตัว

แน่นอนว่าการลงทุนเหล่านี้มีประโยชน์ ประเทศเราต้องการปัญญาประดิษฐ์ ต้องการความมั่นคงทางข้อมูล และต้องการเงินจากต่างชาติ แต่การยอมรับว่าสิ่งใดมีประโยชน์

มิได้หมายความว่าเราจะถามถึงต้น…

อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ มติชน