ถอดโมเดล ‘แฟนด้อม คาแร็กเตอร์’ เมื่อ ‘แมสคอต’ เป็นมากกว่าความน่ารัก

จนกลายเป็นสินทรัพย์ทางการตลาดที่สร้างคุณค่ามากกว่าการจดจำโลโก้หรือภาพลักษณ์องค์กร ปรากฏการณ์นี้เห็นได้ชัดในธุรกิจบันเทิง โดยเฉพาะการสร้าง “Fandom Character”

รายละเอียดเพิ่มเติม

หรือตัวละครที่เติบโตเคียงข้างศิลปินและแฟนคลับ ซึ่งไม่ได้ทำหน้าที่เพียงเป็นสินค้าหรือของสะสม แต่กลายเป็นอีกหนึ่ง “บุคคล” ในระบบนิเวศของแฟนด้อม

หนึ่งในกรณีศึกษาที่น่าสนใจคือ GMMTV ที่สร้างแมสคอตประจำคู่ศิลปิน พร้อมกำหนดบุคลิกและบทบาทของตัวละครให้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

ก่อนต่อยอดให้มีพื้นที่สื่อสารบนโซเชียลมีเดียในฐานะตัวละครที่สามารถพูดคุย โต้ตอบ และมีปฏิสัมพันธ์กับแฟนคลับได้ด้วยตัวเอง แนวทางดังกล่าวสะท้อนการเปลี่ยนผ่านจากการสร้าง “Brand

สถานการณ์ล่าสุด

Character” ไปสู่การสร้าง “Character IP” (Intellectual Property) ที่สามารถดำรงอยู่ได้โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งการปรากฏตัวของศิลปินตลอดเวลา

คาแร็กเตอร์จึงไม่ได้เป็นเพียงองค์ประกอบประกอบแบรนด์ แต่กลายเป็นอีกช่องทางหนึ่งของการเล่าเรื่องและสร้างประสบการณ์ร่วมกับผู้ติดตาม ตัวอย่างที่ได้รับความสนใจ เช่น

“โพก้าซัง” ของคู่ เต-ตะวัน วิหครัตน์ และนิว-ฐิติภูมิ เตชะ อภัยคุณ หรือ “เพิ่มพูน” ของคู่ ปอนด์-ณราวิชญ์ เลิศรัตน์โกสุมภ์ และภูวินทร์ ตั้งศักดิ์ยืน

มุมมองและผลกระทบ

ซึ่งถูกออกแบบให้มีบุคลิกเฉพาะตัว จนผู้ติดตามสามารถจดจำและมีปฏิสัมพันธ์กับตัวละครได้แยกจากศิลปิน แม้จุดเริ่มต้นของความนิยมจะมาจากฐานแฟนคลับเดิม แต่เมื่อคาแร็กเตอร์มีตัวตนชัดเจน

ก็สามารถสร้างฐานผู้ติดตามของตัวเองได้ในเวลาต่อมา “โพก้าซัง” ของคู่ เต-ตะวัน วิหครัตน์ และนิว-ฐิติภูมิ เตชะ อภัยคุณ ในเชิงการสื่อสาร นี่คือการสร้าง “Emotional

Connection” ผ่าน “ตัวละคร” มากกว่าการสื่อสารตรงจากแบรนด์ เพราะแฟนคลับไม่ได้ติดตามเพียงผลงานของศิลปิน แต่ยังติดตามเรื่องราว ความเคลื่อนไหว

ข้อมูลจากแหล่งข่าว

และบทสนทนาของคาแร็กเตอร์ที่กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันในโลกออนไลน์ ความสัมพันธ์จึงขยายจากแฟนกับศิลปิน ไปสู่แฟนกับตัวละครที่มีบทบาทในจักรวาลเดียวกัน อีกประเด็นที่น่าสนใจคือ

คาแร็กเตอร์เหล่านี้เริ่มทำหน้าที่คล้าย “อินฟลูเอนเซอร์เสมือน” (Virtual Influencer) แม้จะไม่ได้ใช้เทคโนโลยี AI หรือภาพเสมือนจริงเหมือนอินฟลูเอนเซอร์ดิจิทัล

แต่มีองค์ประกอบสำคัญเหมือนกัน คือมีบุคลิกเฉพาะ มีผู้ติดตาม มีการสื่อสารสม่ำเสมอ และสามารถสร้างการมีส่วนร่วมในโซเชียลมีเดียได้ด้วยตัวเอง ข้อได้เปรียบของโมเดลนี้คือ

การกระจายความเสี่ยงในการสื่อสารแบรนด์ เพราะความนิยมไม่ได้ผูกติดอยู่กั…

อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ มติชน