เรียนไทยได้จีน : นิทานสุภาษิตจีน (385) 成语故事(三八五)
อัปเดตเมื่อ: 15 สิงหาคม 2569 เวลา 11:07อ่าน 3 นาที
นิทานสุภาษิตจีน (385) 成语故事(三八五) นิทานสุภาษิตจีนที่ “เรียนไทยได้จีน” จะนำเสนอในครั้งนี้คือ 见利忘义/見利忘義 jiàn lì wànɡ yì (เจี้ยน ลี่ ว่าง อี้) โดย คำว่า 见/見 jiàn (เจี้ยน) แปลว่า เห็น
อ่านข่าวในหมวด ต่างประเทศ เพิ่มเติมได้ที่ Thailand Paper
ประเด็นสำคัญ
เห็นแก่ 利 lì (ลี่) แปลว่า ประโยชน์ ผลประโยชน์ 忘 wànɡ (ว่าง) แปลว่า ลืม (ในที่นี้จะหมายถึงละทิ้งซึ่ง) 义/義 yì (อี้) แปลว่า ชอบธรรม คุณธรรม เมื่อรวมกันแล้วหมายถึง
เห็นแก่ลาภยศจนลืมคุณธรรม เห็นแก่ผลประโยชน์ลาภยศสรรเสริญละทิ้งคุณธรรม มาดูตัวอย่างนิทานสุภาษิตคำนี้กัน ในช่วงต้นยุคราชวงศ์ฮั่น 汉初/漢初 Hàn chū (ฮั่น ชู) หลังจากพระเจ้าฮั่นเกาจู่
รายละเอียดเพิ่มเติม
หลิวปัง 汉高祖刘邦/漢高祖劉邦 Hàn Gāozǔ Liúbānɡ เสด็จสวรรคตแล้ว พระนางหลี่ว์โฮ่ว 吕后/呂後 Lǚ hòu อ้างว่าองค์รัชทายาทยังทรงพระเยาว์ จึงว่าราชการแผ่นดินแทน และรวบอำนาจไว้แต่ผู้เดียว
ครั้นแล้วก็ทรงสถาปนาพระประยูรญาติสกุลหลี่ว์ 吕氏/呂氏 Lǚ shì ขึ้นเป็นอ๋องเป็นโหวทั่วแผ่นดิน อำนาจแห่งตระกูลหลี่ว์จึงแผ่ไพศาล
ถึงกับสั่นคลอนราชบัลลังก์แห่งราชวงศ์ฮั่นซึ่งสกุลหลิวเป็นผู้สถาปนา ฝ่ายเฉินผิง 陈平/陳平 Chén Pínɡ อัครมหาเสนาบดี 丞相 Chénɡxiànɡ (เฉิงเซี่ยง) และโจวปั๋ว 周勃/週勃 Zhōu Bó แม่ทัพใหญ่ 太尉Tàiwèi
สถานการณ์ล่าสุด
(ไท่ เว่ย) ตลอดจนขุนนางผู้มีความชอบในการก่อร่างสร้างแผ่นดิน ต่างแลเห็นเหตุการณ์แล้วก็ร้อนอกร้อนใจ เกรงว่าราชวงศ์ฮั่นจะตกอยู่ในเงื้อมมือของสกุลหลี่ว์
จึงนัดหมายประชุมลับเพื่อคิดอ่านหาทางกอบกู้ราชสำนัก เฉินผิงกล่าวว่า “การทั้งปวงจะสำเร็จได้ จำต้องยึดอำนาจกองทัพเสียก่อน เพราะตราอาญาสิทธิ์สำหรับบัญชาการทหารยังอยู่ในมือหลี่ว์ลู่
吕禄/呂祿 Lǚ Lù หลานของพระนางหลี่ว์โฮ่ว หากมิได้ตรานั้น ก็ไม่อาจเคลื่อนพลได้” แต่หลี่ว์ลู่มิได้ห่างจากกองทัพแม้สักวัน การจะใช้กำลังเข้าชิงจึงมิใช่วิสัย เฉินผิงจึงรำลึกได้ว่า ลี่จี้
มุมมองและผลกระทบ
郦寄/酈寄 Lì Jì บุตรของลี่ฌาง 郦商/酈商Lì Shānɡ อดีตอัครมหาเสนาบดี เป็นสหายสนิทของหลี่ว์ลู่ หากอาศัยมิตรภาพระหว่างทั้งสอง ก็อาจลวงให้หลี่ว์ลู่ออกจากค่ายทหารได้
ครั้นแล้วโจวปั๋วจึงไปยังจวนของลี่ฌาง กล่าวโดยไม่อ้อมค้อมว่า “บัดนี้สกุลหลี่ว์คิดชิงราชบัลลังก์ หากปล่อยให้การสำเร็จ ขุนนางผู้ร่วมสร้างแผ่นดินกับพระเจ้าฮั่นเกาจู่
ย่อมมิพ้นคมดาบสักผู้เดียว แม้ท่านจะคิดรักษาตัว แต่จะรักษาวงศ์วานลูกหลานไว้ได้หรือ” ลี่ฌางเดิมหวังพึ่งไมตรีระหว่างบุตรของตนกับหลี่ว์ลู่ เพื่อรักษาตำแหน่งและวงศ์ตระกูล
ข้อมูลจากแหล่งข่าว
ครั้นได้ฟังถ้อยคำของโจวปั๋ว จึงรู้แจ้งถึงภัยใหญ่ที่กำลังจะมาถึง จึงเอ่ยถามว่า “ตามความเห็นของท่านแม่ทัพ ข้าพเจ้าควรทำประการใด” โจวปั๋วจึงตอบว่า
“ขอเพียงท่านให้ลี่จี้เชื้อเชิญหลี่ว์ลู่ออกมาพบ ณ ประตูเมืองทิศเหนือ เมื่อควบคุมตัวเขาได้ ตราอาญาสิทธิ์ก็ย่อมตกอยู่ในมือเรา แผนการทั้งปวงก็จักสำเร็จ”
ลี่ฌางจึงสั่งให้ลี่จี้ไปชักชวนหลี่ว์ลู่ออกนอกเมือง โดยอ้างว่าจะพากันไปล่าสัตว์ หลี่ว์ลู่เห็นว่าลี่จี้เป็นเพื่อนสนิท จึงหลงเชื่อ มิได้ระแวงสงสัย ทันทีที่พวกเขาออกพ้นประตูเมือง
กองทหารที่โจวปั๋วซุ่มไว้ก็กรูเข้าจับกุมโดยฉับพลัน บังคับให้ส่งมอบต…
อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ มติชน
