อดีตผู้พิพากษาฯ สรุปมหากาพย์ 30 ปี ที่ดินวัดป่าอดุลยาราม
อัปเดตเมื่อ: 15 สิงหาคม 2569 เวลา 08:07อ่าน 3 นาที
อดีตผู้พิพากษาฯ "วัส ติงสมิตร" ไล่ปมข้อพิพาทที่ดินวัดป่าอดุลยาราม ตั้งแต่การอุทิศที่ดินเมื่อปี 2533 การต่อสู้คดีจนศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุด ไปจนถึงปมขอใบแทนโฉนด ก่อนเจ้าอาวาสเปิดย่ามสีแดงนำโฉนดฉบับจริงยื่นคัดค้าน พร้อมชำแหละข้อกฎหมายเรื่องที่ดินสงฆ์-สินสมรส ชี้เป็นกรณีศึกษาสำคัญของวัดทั่วประเทศ 15 สิงหาคม 2569 - นายวัส ติงสมิตร นักวิชาการอิสระ และอดีตผู้พิพากษาอาวุโสในศาลฎีกา สรุปมหากาพย์ 30 ปี คดีที่ดินวัดป่าอดุลยาราม จากศรัทธา ข้อพิพาท สู่บทเรียนกฎหมายที่ดินสงฆ์ระดับประเทศ กรณีข้อพิพาทที่ดินวัดป่าอดุลยาราม ย่านกังสดาล ติดมหาวิทยาลัยขอนแก่น เนื้อที่ตามโฉนด 21 ไร่เศษ พื้นที่ครอบครองจริงประมาณ 25–26 ไร่ ปัจจุบันมูลค่าประเมินสูงถึง 1,200–1,500 ล้านบาท ได้กลายเป็นข่าวใหญ่ที่สังคมจับตามอง ทั้งเรื่องการปิดทางเข้า-ออกวัด การอ้างโฉนดหาย และการต่อสู้ทางกฎหมายที่ซับซ้อน เพื่อให้อ่านเข้าใจง่ายและเห็นภาพรวมทั้งหมด นายวัสได้สรุปข้อเท็จจริงตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงปัจจุบัน ดังนี้ 1. จุดเริ่มต้น: ศรัทธาและการอุทิศที่ดิน (พ.ศ. 2533–2541) วันที่ 17 สิงหาคม 2533 นายเฮียง พิมพ์ศรี คหบดีผู้มีจิตศรัทธา ได้ทำหนังสือสัญญาตกลงยกที่ดินโฉนดเลขที่ 61945 ให้แก่คณะสงฆ์เพื่อใช้สร้างวัด โดยมีนายอำเภอเมืองขอนแก่นและเจ้าหน้าที่ที่ดินจังหวัดร่วมลงนามเป็นสักขีพยาน วันที่ 4 กันยายน 2533 นายเฮียงได้นำโฉนดที่ดินฉบับจริงมาถวายแด่พระครูอดุลสารนิเทศ ในพิธีทอดผ้าป่า ซึ่งทางวัดได้เก็บรักษาโฉนดฉบับจริงไว้ในสถานที่ปลอดภัยเป็นความลับนับแต่นั้นมา พ.ศ. 2534 นายเฮียงเสียชีวิตลง โดยขณะนั้นกระบวนการจดทะเบียนโอนทางนิติกรรมที่สำนักงานที่ดินยังไม่เสร็จสิ้น ทำให้ชื่อผู้ถือกรรมสิทธิ์ในทางทะเบียนยังคงเป็นนายเฮียง วันที่ 27 เมษายน 2541 กระทรวงศึกษาธิการประกาศจัดตั้งเป็น “วัดป่าอดุลยาราม” อย่างถูกต้องตามกฎหมาย และลงประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2541 2. การสู้คดีในชั้นศาล: ที่ดินสละขาดเมื่อใด?
อ่านข่าวในหมวด เศรษฐกิจ เพิ่มเติมได้ที่ Thailand Paper
(พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา) เมื่อทำเลที่ดินรอบมหาวิทยาลัยขอนแก่นมีมูลค่าสูงขึ้น กลุ่มทายาทของนายเฮียงได้ยื่นฟ้องต่อศาลเพื่อขอเรียกคืนที่ดิน โดยอ้างว่านิติกรรมสิ้นสุดลงเมื่อนายเฮียงเสียชีวิต และยังไม่ได้โอนทางทะเบียน ผลคำพิพากษาของศาลชั้นต้น หรือศาลจังหวัดขอนแก่น และศาลอุทธรณ์ภาค 4 ได้พิพากษาคดีถึงที่สุดว่า สิทธิในที่ดินเป็นของวัดป่าอดุลยาราม สาระสำคัญทางกฎหมายเรื่องการอุทิศที่ดินสร้างวัด ประการแรก คือ การสละสิทธิเมื่อปี 2533 เมื่อนายเฮียงแสดงเจตนาอุทิศที่ดินและมอบโฉนดให้สร้างวัด สิทธิของเจ้าของเดิมถือว่า “สละขาด” ทันทีนับแต่วันที่อุทิศ ที่ดินตกเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินเพื่อใช้สร้างวัด โดยไม่ต้องทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนโอนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เจ้าของเดิมหรือทายาทไม่มีสิทธิเรียกคืนได้อีก ประการที่สอง การเกิดสิทธิในที่ดินของวัดตามกฎหมายเมื่อปี 2541 เมื่อกระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งเป็น “วัดป่าอดุลยาราม” ซึ่ง…
อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ ไทยโพสต์
