ศาลอุทธรณ์ ไม่ให้ประกันตัว ไผ่-ครูใหญ่ คดีชุมนุม #19กันยา ชี้ ไม่มีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิม

ประเด็นสำคัญ

ศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชน เปิดเผยว่า ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้องขอประกันตัว “ไผ่” จตุภัทร์ บุญภัทรรักษา และ “ครูใหญ่” อรรถพล บัวพัฒน์ ในระหว่างพิจารณาคดีชุมนุม

#19กันยาทวงอำนาจคืนราษฎร หลังจากทนายความยื่นอุทธรณ์คำสั่งไม่ให้ประกันตัวของศาลอาญา โดยศาลอุทธรณ์เห็นว่าไม่มีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิม การยื่นประกันตัวครั้งล่าสุดในคดีนี้

รายละเอียดเพิ่มเติม

เมื่อวันที่ 23 ก.ค. 2569 นับว่าเป็นครั้งที่ 8 (จตุภัทร์) และครั้งที่ 6 (อรรถพล) ทั้งคู่เสนอหลักประกันจำนวน 200,000 บาท พร้อมขอให้ศาลไต่สวนคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ,

อาจารย์ประจำวิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และประธานคณะอนุกรรมการด้านสิทธิมนุษยชน ด้านเด็ก สตรี และผู้สูงอายุ สภาทนายความในพระบรมราชูปถัมภ์

ที่จำเลยขอให้เป็นผู้กำกับดูแล แต่ศาลอาญามีคำสั่งในวันเดียวกันนั้นว่า กรณีตามคำร้องยังไม่มีเหตุสมควรเพียงพอที่จะไต่สวน

สถานการณ์ล่าสุด

อีกทั้งศาลนี้และศาลอุทธรณ์เคยมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยมาแล้วหลายครั้ง กรณียังไม่มีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิม ต่อมาวันที่ 27 ก.ค. 2569

ทนายความได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าว โดยสรุปยืนยันว่ามีพฤติการณ์ข้อเท็จจริงเป็นเหตุเพียงพอที่จะให้ศาลเปลี่ยนแปลงคำสั่ง ทั้งการที่จำเลยทั้งสองได้ประกันตัวในคดีชุมนุมที่อำเภอภูเขียว

ที่ศาลฎีกามีคำสั่งอนุญาตให้ประกันตัวโดยให้ติดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และเห็นว่าจำเลยทั้งสองหาได้มีพฤติการณ์หลบหนีหรือไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน โดยเรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ

มุมมองและผลกระทบ

ก็ส่งตัวจำเลยทั้งสองไปได้ติดอุปกรณ์ดังกล่าวที่ศาลจังหวัดภูเขียวแล้ว ทั้งในคดีนี้ จำเลยทั้งสองได้ยื่นขอถอนหลักประกันตัวเอง

และไม่ได้มีพฤติการณ์หลบหนีหรือฝ่าฝืนเงื่อนไขการปล่อยตัวชั่วคราวแต่อย่างใด นอกจากนั้น ในคดีนี้ เมื่อวันที่ 13 ก.ค. 2569 ศาลอาญาก็ได้มีคำสั่งอนุญาตให้ประกันตัว “แอมป์” ณวรรษ

เลี้ยงวัฒนา โดยศาลอาญาเห็นว่าณวรรษเคยได้รับการปล่อยชั่วคราว ไม่มีพฤติการณ์หลบหนี และคดีที่ต้องโทษจำคุกก็ครบกำหนดโทษแล้ว พฤติการณ์ของจำเลยทั้งสองคนก็เป็นเช่นเดียวกับณวรรษ

ข้อมูลจากแหล่งข่าว

อันเป็นเหตุที่ศาลจะอนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราวเช่นเดียวกัน การที่จำเลยมีพฤติการณ์อย่างเดียวกัน และไม่มีพฤติการณ์หลบหนีเช่นเดียวกัน กลับมีคำสั่งในลักษณะที่แตกต่างกัน

เป็นการเลือกปฏิบัติที่กระทบต่อสิทธิในการต่อสู้คดี และหลักการสันนิษฐานไว้ก่อนว่าเป็นผู้บริสุทธิ์จนกว่าจะมีคำพิพากษาถึงที่สุด

คำร้องอุทธรณ์ยังยืนยันว่าการที่ศาลชั้นต้นมิได้หยิบยกข้อเท็จจริงใหม่อันเป็นสาระสำคัญ ซึ่งเกิดภายหลังคำสั่งเดิมมาประกอบการพิจารณาแต่อย่างใด

แต่อ้างเพียงว่าไม่มีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิม เป็นการใช้ดุลยพินิจไม่สอดคล้องกับเจตนารมณ์ของกฎหมายว่าด้วยการปล่อยตัวชั่วคราว ซึ่งมุ่งคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของผู้ต้องหาหรือจำเลย…

อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ มติชน