กรมทะเล กำหนด 12 พื้นที่เสี่ยง เร่งจัดระเบียบเรือ–ปรับเครื่องมือประมง ลดการตายพะยูนจากกิจกรรมมนุษย์
อัปเดตเมื่อ: 17 สิงหาคม 2569 เวลา 16:05อ่าน 3 นาที

กรมทะเล ยกระดับมาตรการ “SAVE OUR DUGONG“ กำหนด 12 พื้นที่เสี่ยง เร่งจัดระเบียบเรือ–ปรับเครื่องมือประมง มุ่งลดการตายจากกิจกรรมมนุษย์เป็นศูนย์ วันที่ 17 สิงหาคม ดร.ปิ่นสักก์ สุรัสวดี
อ่านข่าวในหมวด สังคม เพิ่มเติมได้ที่ Thailand Paper
ประเด็นสำคัญ
อธิบดีกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง กล่าวว่า กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง จึงได้เดินหน้าขับเคลื่อนมาตรการ “SAVE OUR DUGONG” ยกระดับการป้องกันและลดภัยคุกคามต่อพะยูนในพื้นที่เสี่ยง
โดยกำหนด 2 มาตรการเร่งด่วน ในพื้นที่เป้าหมาย 12 พื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดอันตรายของพะยูนจากกิจกรรมของมนุษย์ ได้แก่ อุบัติเหตุจากเรือ และการติดเครื่องมือประมง ดังนี้ มาตรการที่ 1
รายละเอียดเพิ่มเติม
จัดระเบียบเส้นทางเดินเรือและควบคุมความเร็ว ใน 6 พื้นที่เสี่ยงจากอุบัติเหตุเรือชน ได้แก่ ท่าเรือรัษฎา จ.ภูเก็ต ท่าเรือบางโรง จ.ภูเก็ต ร่องน้ำเกาะยาวน้อย–เกาะยาวใหญ่ จ.พังงา
ท่าเรือหาดนพรัตน์ธารา–ท่าเรืออ่าวน้ำเมา จ.กระบี่ ท่าเรือปากเม็ง–เกาะมุก จ.ตรัง และท่าเรือเกาะลิบง–หาดยาว จ.ตรัง โดยจัดทำทุ่นหรือเครื่องหมายแสดงแนวเขตและเส้นทางเดินเรือ
พร้อมกำหนดความเร็วเรือที่เหมาะสม แบ่งเป็น ระยะห่างจากชายฝั่งไม่เกิน 1 กิโลเมตร ความเร็วไม่เกิน 5 นอต ระยะห่างจากชายฝั่งไม่เกิน 2 กิโลเมตร ความเร็วไม่เกิน 10 นอต
สถานการณ์ล่าสุด
ระยะห่างจากชายฝั่งไม่เกิน 3 กิโลเมตร ความเร็วไม่เกิน 20 นอต บริเวณแหล่งหญ้าทะเล ความเร็วไม่เกิน 5 นอต และบริเวณแหล่งหญ้าทะเลในพื้นที่เขตอุทยานฯ ความเร็วไม่เกิน 3 นอต มาตรการที่ 2
ปรับปรุงเครื่องมือประมงให้เป็นมิตรกับพะยูน ใน 6 พื้นที่เสี่ยงจากการติดเครื่องมือประมง ได้แก่ เกาะช้าง–เกาะพยาม จ.ระนอง เกาะระ–เกาะพระทอง จ.พังงา ป่าคลอก–ตังเข็น จ.ภูเก็ต
หาดนพรัตน์ธารา จ.กระบี่ เกาะศรีบอยา จ.กระบี่ และเกาะมุก–เกาะลิบง จ.ตรัง โดยมุ่งลดความเสี่ยงจากเครื่องมือประมงที่อาจทำให้พะยูนติดหรือได้รับบาดเจ็บ แบ่งเป็น – ลอบปู
มุมมองและผลกระทบ
ลอบปูแบบเดี่ยว (1 ลอบ ต่อ 1 ทุ่น) กำหนดไม่ให้วางในแหล่งหญ้าทะเล ปรับเปลี่ยนเชือกสายทุ่นเป็นเชือกใยยักษ์ขนาด 5 มิลลิเมตร เพื่อลดการพันรัดและการบาดลึกเข้าสู่กล้ามเนื้อพะยูน
รวมถึงปรับ weak link บริเวณจุดเชื่อมต่อ เพื่อเพิ่มโอกาสให้พะยูนหลุดออกจากเครื่องมือประมงได้หากเกิดการติดพัน และลดความยาวเชือกส่วนเกินให้เหมาะสม
โดยเฉพาะบริเวณผิวน้ำและแนวที่พะยูนว่ายผ่าน ส่วนลอบปูแบบพ่วง (15 – 20 ลอบ ต่อ 1 ทุ่น) จะใช้ก้อนหินหรือตะกั่วถ่วงเพื่อให้เชือกเป็นเส้นตรง – อวนจมปู ห้ามวางในแหล่งหญ้าทะเล
ข้อมูลจากแหล่งข่าว
กรณีวางในเขตที่อนุญาตให้เฝ้าระวังหลังจากวางอวนเพื่อลดความเสี่ยงพะยูนติดอวน – อวนลอยปลาขนาดใหญ่ เช่น อวนลอยปลากะพง ห้ามวางในแหล่งหญ้าทะเล
และต้องวางห่างจากแนวแหล่งหญ้าทะเลไม่น้อยกว่า 1 กิโลเมตร “เป้าหมายของกรมทะเล คือ ลดการตายของพะยูนจากกิจกรรมของมนุษย์ให้เป็นศูนย์
โดยไม่ได้มุ่งจำกัดการประกอบอาชีพของชาวประมงหรือการเดินเรือ แต่เป็นการจัดระบบการใช้ประโยชน์พื้นที่ทะเลให้เกิดความปลอดภัยควบคู่กับการอนุรักษ์พะยูน
และสร้างความรู้ความเข้าใจแก่เจ้าของเรือ…
อ่านรายละเอียดต้นทางได้ที่ มติชน



